• 3. Μηχανική Προτροπών (Prompt Engineering)

    Μέρος Β: Οδηγίες προς το μοντέλο

    Αρχές, τεχνικές, Vibe Coding και ασφάλεια

    Η ενότητα αντιμετωπίζει τη διατύπωση οδηγιών προς το μοντέλο ως μεθοδική δεξιότητα, τεκμηριωμένη από τη βιβλιογραφία και από μετρήσεις. Από τους βασικούς όρους περνά στις αρχές που επιβεβαιώνονται εμπειρικά και σε μια συστηματική ταξινομία (taxonomy) τεχνικών. Καταλήγει σε δύο πρακτικά πεδία: την παραγωγή λογισμικού με περιγραφή σε φυσική γλώσσα (Vibe Coding) και την ασφάλεια των πληροφοριών που δίνονται στο μοντέλο ή που εκείνο διαβάζει.

    • 5 υποενότητες
    • Ανακεφαλαίωση στο τέλος
    • 3.1 Εισαγωγή, βασικοί όροι και ιστορία

      Η προτροπή (prompt) εξετάζεται ως προδιαγραφή της εργασίας που ανατίθεται στο μοντέλο. Ορίζονται οι όροι που χρησιμοποιούνται σε όλο το Bootcamp, όπως οι οδηγίες συστήματος (system prompt) και η μάθηση εντός πλαισίου (in-context learning), με ιδιαίτερη προσοχή στην ελληνική τους απόδοση. Ακολουθούν σύντομη ιστορική αναδρομή, από τον Turing και την ELIZA ως τα σημερινά μοντέλα, η εξήγηση του λόγου για τον οποίο λειτουργεί η προτροπή και η συζήτηση για το αν η μηχανική προτροπών αποτελεί επιστήμη.

    • 3.2 Οι αρχές

      Αρχή ορίζεται μια διατύπωση που βελτιώνει το αποτέλεσμα κατά μέσο όρο, σε πολλές εργασίες και μοντέλα, χωρίς να το εγγυάται σε κάθε περίπτωση. Παρουσιάζονται τα έξι μέρη μιας πλήρους οδηγίας και έξι οικογένειες αρχών, από τη σαφήνεια και την παροχή πλαισίου ως τη χρήση παραδειγμάτων και την αποφυγή μεροληψίας, με ζεύγη παραδειγμάτων από διαφορετικές ειδικότητες. Εξετάζονται επίσης πέντε διαδεδομένες συμβουλές που δεν επιβεβαιώθηκαν όταν μετρήθηκαν, όπως η ευγένεια ή η «απειλή» προς το μοντέλο.

    • 3.3 Οι τεχνικές

      Με βάση συστηματική ανασκόπηση 1.565 εργασιών παρουσιάζεται ταξινομία (taxonomy) 58 τεχνικών σε έξι κατηγορίες: χωρίς παραδείγματα (zero-shot), με παραδείγματα (few-shot), παραγωγή σκέψης (thought generation), αποσύνθεση (decomposition), συνάθροιση (ensembling) και αυτοκριτική (self-criticism). Για κάθε κατηγορία εξηγείται πότε αξίζει και πού εμφανίζει τα όριά της, με παραδείγματα εφαρμογής. Η υποενότητα κλείνει με μια διαδικασία επιλογής τεχνικής και με ρεαλιστική εκτίμηση της προσπάθειας που απαιτεί η εφαρμογή της.

    • 3.4 Vibe Coding

      Εξετάζεται η παραγωγή λογισμικού με περιγραφή σε φυσική γλώσσα και η διαφορά της από την επαγγελματική ανάπτυξη λογισμικού με υποβοήθηση ΤΝ. Παρουσιάζονται τέσσερις δρόμοι (το παράθυρο συνομιλίας, πλατφόρμες όπως το Lovable, επεξεργαστές κώδικα με ενσωματωμένη βοήθεια όπως το Cursor και εργαλεία που εργάζονται μέσα σε φάκελο), η δομή μιας αποτελεσματικής προτροπής με δώδεκα εργασίες της καθημερινής πράξης και τρεις τρόποι ελέγχου του αποτελέσματος χωρίς ανάγνωση κώδικα. Συζητείται επίσης τι δεν μπορεί να κατασκευαστεί με αυτόν τον τρόπο.

    • 3.5 Η ασφάλεια της προτροπής (prompt security)

      Εξετάζονται δύο διακριτοί κίνδυνοι: οι πληροφορίες που δίνει ο χρήστης στο μοντέλο χωρίς να το σκεφτεί και οι οδηγίες που διαβάζει το μοντέλο μέσα σε εξωτερικό περιεχόμενο χωρίς να το γνωρίζει ο χρήστης, φαινόμενο γνωστό ως έγχυση προτροπής (prompt injection). Με ανάλυση του περιστατικού EchoLeak (2025) εξηγείται γιατί το δεύτερο πρόβλημα δεν έχει σήμερα οριστική λύση, και παρουσιάζεται ο «κανόνας των 2» (Agents Rule of Two) ως πρακτικό κριτήριο σχεδιασμού. Ολοκληρώνεται με κατάλογο πέντε ερωτήσεων πριν από την αποστολή κάθε αιτήματος στο μοντέλο και με το ζήτημα της ευθύνης.

    • Σ Ανακεφαλαίωση Ενότητας 3

      Σύνοψη των σημείων που πρέπει να κρατήσεις από την ενότητα.

    • Τεστ αυτοαξιολόγησης Ενότητας 3
      Τεστ αυτοαξιολόγησης Ενότητας 3